Slideshow image
Previous Next
Συντηρητική και χειρουργική αντιμετώπιση οστεοαρθρίτιδας
Γενικά

Πρόκειται για χρόνια εξελικτική πάθηση, που που χαρακτηρίζεται από βαθμιαία φθορά του αρθρικού χόνδρου, καταστροφή του υποχόνδριου οστού και από αντιδραστική ανάπτυξη νέου οστού με την μορφή των οστεοφύτων, δηλαδή μικρών οστέινων προεκτάσεων (τα περίφημα «άλατα»).

Ο αρθρικός υμένας αντιδρά σε αυτήν κατάσταση παράγοντας περισσότερο αρθρικό υγρό με αποτέλεσμα την παρουσία οιδήματος.

Η οστεοαρθρίτιδα (ΟΑ) οδηγεί σε σταδιακή καταστροφή της άρθρωσης με πόνοκαι δυσκαμψία, με αποτέλεσμα: Περιορισμό των καθημερινών δραστηριοτήτων.
 
 
Χειρουργική θεραπεία Πότε πρέπει να χειρουργηθώ;

Σε αρθρώσεις όπως το ισχίο και το γόνατο, όταν ο πόνος είναι σοβαρός που δεν μπορείτε πλέον να βαδίσετε, περιορίζετε τις δραστηριότητές σας, έχετε άλγος αναπαύσεως και ιδιαίτερα όταν δεν μπορείτε να κοιμηθείτε τη νύχτα (άλγος νυκτός), ο ακτινολογικός έλεγχος συνήθως αναδεικνύει προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα και έχει ένδειξη η χειρουργική αντιμετώπιση. Ο μεγάλος χρόνος αναμονής για χειρουργείο στους ηλικιωμένους ασθενείς έχει αρνητική επίδραση στην ποιότητα ζωής μετά την αρθροπλαστική. Το γεγονός αυτό πιθανόν οφείλεται στο συνεχιζόμενο «αδυνάτισμα» των μυών γύρω από την πάσχουσα άρθρωση, που είναι πολύ δύσκολο να διορθωθεί.

Σε σπονδυαλαρθρίτιδα του αυχένα ή της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης η αντιμετώπιση είναι κυρίως συντηρητική και μόνο όταν η σπονδυλική στένωση επηρεάζει σημαντικά τη νευρολογική κατάσταση του πάσχοντα (μυϊκή δύναμη των χεριών ή των ποδιών, τενόντια αντανακλαστικά) ή σε περίπτωση αυχενικής μυελοπάθειας (πίεση του νωτιαίου μυελού) συνιστούμε το χειρουργείο.

Σε όλες βέβαια τις περιπτώσεις χειρουργικής αντιμετώπισης, συνυπολογίζουμε τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενή. Χειρουργικές επεμβάσεις Αρθροσκοπικός χειρουργικός καθαρισμός και έκπλυση της άρθρωσης Εφαρμόζεται συνηθέστερα στην άρθρωση του γόνατος με αποτελέσματα όμως που διαφέρουν κατά περίπτωση.

Οστεοτομία

Συνίσταται στην αφαίρεση οστικής σφήνας (τεμαχίου) με στόχο την μείωση των φορτίων στις πλέον επιβαρυμένες περιοχές της άρθρωσης και τη μεταφορά αυτών σε περιοχές με περισσότερο αρθρικό χόνδρο. Αρθροπλαστική (συνηθέστερα ολική, σπανιότερα μονοδιαμερισματική) Πρόκειται για την αντικατάσταση των φθαρμένων και επιβαρυμένων με οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις αρθρικών επιφανειών με τεχνητή άρθρωση, που εξασφαλίζει καλή λειτουργικότητα χωρίς άλγος και δυσκαμψία. Συνηθέστερα γίνεται σε ΟΑ γόνατος ή ισχίου με ιδιαίτερη επιτυχία.

Άλλες αρθρώσεις που διενεργείται η επέμβαση είναι ο ώμος, η ποδοκνημική, ο αγκώνας, συνηθέστερα σε μετατραυματική ή ρευματοειδή αρθρίτιδα. Σε μικρότερες αρθρώσεις, όπως η βασική άρθρωση του αντίχειρα και του μεγάλου δακτύλου του ποδιού, η αρθροπλαστική δεν έχει δείξει τα άριστα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει με τις μεγαλύτερες αρθρώσεις.

Αρθρόδεση

Συχνότερα εφαρμόζεται στη σπονδυλική στήλη (σπονδυλοδεσία) για τη σταθεροποίηση μετά από τη χειρουργική αποσυμπίεση και αρκετά σπάνια σε αρθρώσεις όπως το ισχίο ή το γόνατο. Επίσης, συνηθίζεται σε μικρές αρθρώσεις όπως η βασική άρθρωση του αντίχειρα και του μεγάλου δακτύλου του ποδιού.